światło chwały

Dodano dnia 02/02/2012 | 2 komentarze

światło chwały

Czwartek, Święto Ofiarowania Pańskiego
Łk 2,22-40

Gdy upłynęły dni oczyszczenia Maryi według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, któreś przygotował wobec wszystkich narodów: światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

W jakiego Jezusa chcemy wierzyć? Jakie jest nasze wyobrażenie o Ewangelii? Jaki w końcu ma być Kościół, który założył Chrystus? Tego rodzaju pytania zadawane przez wielu dzisiaj, rozbijają się o ten dzisiejszy dzień i pryskają jak bańka mydlana. Mentalność bowiem świata, nie rozumie ofiarowania i tego, że Jezus nie jest dodatkiem do życia, ale jest Jego celem! Symeon zaś wyjaśnia to dobrze, temu nowoczesnemu człowiekowi: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. Obyśmy odkryli dzisiaj prawdę o Jezusie z Nazaretu.

Z błogosławieństwem +,
ks. Michał Olszewski SCJ
slowopana.com

Dziś Dzień Życia Konsekrowanego, proszę więc o modlitwę z nas żyjącymi ślubami zakonnymi.

2 komentarze

  1. „Życie konsekrowane sercem Kościoła”. Tak powiedział, Ojciec Święty Jan Paweł II w 1997 r ustanawiając dzień Ofiarowania Pańskiego, Dniem życia konsekrowanego.
    Niech to Serce Kościoła zawsze bije miłością do Boga, Kościoła i każdego człowieka,szczególnie do człowieka odrzuconego, poniżonego, uwikłanego w grzech, poczętego a jeszcze nienarodzonego. Dziś Mszę Świętą i Komunię ofiarowałam właśnie za osoby konsekrowane, tak zakonne jak i świeckie. Niech Miłość, która zapaliła Ich serca, w Nich trwa i ożywia Ich czyny i pobudza do działania inne osoby. Niech Duch Święty prowadzi, kędy chce. Życząc wierności Chrystusowi, ogarniam modlitwą.

  2. Tak wiele zalezy od ludzi w Kościele.Jako wspólnoty zakonne jesteście wzorem dla młodych ludzi.Nieście w sobie niestrudzony entuzjazm z wybranej drogi.Wpatrujcie się w Maryję jako Tą która pierwsza wypełniła życie konsekrowne.Wszystkiego dobrego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *