Bo to właśnie z osobiście przeżytej wiary, rodzą się widzialne znaki, pochodzi moc odwagi i zapał... by mówić o tym innymi. Nigdy na odwrót.

Chrystus nie stawia cierpienia na piedestale ludzkich dążeń czy Bożych marzeń. On zresztą cierpienia nie wymyślił i nigdy nie nazwał najlepszą cząstką ludzkości, jaką ta może okadzać Boże pragnienie współczucia biednym ludziom. Mało tego, chociaż sam na krzyżu przyjął cierpienie w sposób absolutnie radykalny, to jednak nigdy go nie „zaakceptował”, jak się akceptuje warunki zaciągnięcia kredytu w banku...

Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: Chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie?

Dlaczego Jezus zachęca do "wytrwania w miłości"? Zastanawialiście się kiedyś? Przecież jeśli coś jest miłe i fascynujące, to nie trzeba do tego zachęcać. Więc jak to jest z tą Jego miłością?

Mawiał mędrzec starożytny Epikur: „My nie tyle potrzebujemy pomocy przyjaciół, co wiary, że taką pomoc możemy uzyskać”. Pewne jest, że tak jak mało kto potrafi nas tak uszczęśliwić jak prawdziwy przyjaciel, tak samo mało kto jest w stanie nas tak boleśnie skrzywdzić jak on.

"Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości".